Er is zo weinig, ver onder ons.
Miljoenen en miljoenen tonnen water, rotsen en gas.
Genegenheid.
Bloed.
Honderd minuten, duizend jaar.
As. Licht. Nu.
Nu dit.
Kort geleden...
Brand!
Nee.
Heb ik je al eerder verteld, toch?
Er zijn erg weinig dingen...
stilte en woorden.
HET GEHEIME LEVEN VAN WOORDEN
Hanna Amiran, naar het hoofdkantoor, a.u.b.
Miss Hanna Amiran, klopt? - Ja.
En je bent al vier jaar bij ons? - Ja. dat klopt.
We zijn tevreden over jou, Hanna.
Je hoeft je geen zorgen te maken wat ons bedrijf betreft.
Zeer tevreden, kan ik je verzekeren. - Goed.
De anderen zijn een probleem.
Je collega’s, je medewerkers, degenen met wie je werkt.
Er waren...
klachten, rapporten...
De vakbondcommissie, weet je wel.
Nee, niet dus.
Word ik ontslagen?
Moet ik maar weggaan? - Hanna,
Ik zei toch dat wij tevreden zijn?
Hoe zou ik je kunnen ontslaan?
In die vier jaar heb je nooit vakantie genomen, ben je nooit ziek of laat geweest.
Bepaald geen grond voor ontslag.
Neem een maand vakantie, in 's hemelsnaam.
Een hele maand?
Ja, ik heb hier wat brochures.
In geval ik één dezer dagen zelf wil gaan.
Er zijn genoeg hemelse plaatsen om naar toe te gaan.
Plaatsen die...
Plaatsen met palmbomen, terrassen op het strand.
Obers die je pina colada brengen, en dat spul dat rookt.
En aerobics in het zwembad.
Hier, kijk eens.
Neem wat je wilt. Ik haal wel nieuwe.
'k Heb nog veel meer.
Wat scheelt er aan? Hou je niet van palmbomen?
Palmbomen zijn oké, maar... - Maar wat?
Is het verplicht...
aerobics in het zwembad te doen?
Wat als je niet wilt?
Mijn gezicht heeft ze nog nooit gezien,
maar ik ben haar enige gezelschap.
Ze ziet mij in mijn rode corduroy werkbroek...
en een lichblauw truitje.
Mijn werkbroek is altijd rood en mijn truitjes altijd blauw.
Waarom? Dat weet ze niet.
Mijn haar is nooit hetzelfde.
Soms schouderlengte, soms als nu,
een verschrikkelijke puddingvorm snit.
Ik hou van koude melk.
van hete melk word ik misselijk.
Met Inge.
Hallo?
Ben jij dat, Hanna?
Als ik geen zware ademhaling of hijgen hoor, moet jij het wel zijn.
Heb je mijn laatste brief beantwoord?
Lees je ze ooit? Ik vraag je nooit terug te schrijven.
O, Hanna, Hanna...
Ze las me vanavond verhalen voor. Best wel een beetje eng.
Toen ging ze naast mij liggen totdat mijn ogen dichtvielen.
Ze streek me over het haar.
't Is te lang. 't Moet gauw geknipt worden.
Zeker, Claude van Damme is gespierder, maar Vin Diesel is een betere acteur.
Niet veel verschil wat spieren betreft.
Maar 't is duidelijk dat Vin Diesel beter acteert.
Een biskwietje?
Zonder chocolade, want ik weet dat je daar niet van houdt.
O... - Fijn om uit die bus te zijn...
Je kun je benen weer strekken.
Oké.
Zeg, dit wordt toch geen nachtwerk?
Mag ik het eens een keer goed doen? Of is dit een noodgeval?
Zeg me dat dit een echt noodgeval is.
Ja. Mag ik wat meer zoet en zuur saus en wat hete saus?
Sorry. 'k Probeer alleen maar te eten, als je 't nog niet wist. 't Is lunchtijd.
Ik weet dat het je spijt.
Waar moet ik in 's hemelsnaam een verpleegster vinden?
Of een verpleger die een paar dagen...
Ik bel je terug. Oké, tot ziens.
Ik ben verpleegster.
Sorry voor de rotzooi. Drie kinderen. Je weet hoe dat gaat.
Ligt er nog iets op de bank?
Je hebt geluk dat de jongste niet overgaf. De stank blijft dagen hangen.
Een ramp, zelfs als is het je eigen kind.
't Is maar voor een paar weken. Totdat we hem aan land kunnen brengen.
Na een dode kan het bedrijf geen risico’s meer nemen. Begrijp je?
Ik spreek toch niet te snel. - Nee, ik begrijp je wel.
Een probleem is het lawaai.
Boem, boem, boem - 't geluid van de pompen. Maar op plaatsen is het minder.
't Is geen plaats voor vakantie, hoewel... Na de olie op is, eerder dan je denkt,
gebruiken onze kleinkinderen propaan of koeienpoep, reken maar.
Na de olie worden het hotels, kuuroorden en themaparken, of zoiets.
Ik moet even langs de apotheek voor wat dokter Sulitzer wil hebben.
Hier is de lijst. Nog zien? - Als de dokter het zegt, is het goed.
Ja, natuurlijk.
Er zijn niveaus, weet je wel?
Als het van hogerop komt...
't Is een piramide van kracht, snap je?
Waar gaat ze heen? Maakt het wat uit?
Denk je dat ze erover inzit, boven 50.000 ton staal te hangen...
die elke dag door 28.000 golven bestookt worden?
Meer soms?
Is dat alles?
Tijd doden voor het jou doodt.
Is dat alles?
Golven en meer golven. Geen twee dezelfde.
Hallo.
De verpleegster die de gewonde gaat verzorgen. Hoe heet 'ie?
Josef. De dokter is bij hem. Weet je de weg? Daarheen.
Wij moeten de helikopter laden... - Hanna, zal ik je spullen dragen?
Oké? Die kant op.
Gaat het? Martin! Martin
Martin! Help een handje, maat.
Ik weet niet of het verderop is. 'k Ben meestal op de raffinaderij.
Hier maar 4 of 5 keer geweest.
Vraag om een rondleiding anders blijf je verdwalen.
Ik ga Dimitri vragen. Hij heeft de leiding hier.
Je rookt niet, toch? Verboden te roken hier.
Je begrijpt wel waarom. - Nee.
Goed. 'k Probeer er ook af te komen.
Hallo. U moet de verpleegster zijn die Victor opgedoken heeft.
Hanna Amiran.
Ooit eerder brandwonden verzorgd?
Dat zei Victor dus. - Ja, ik was bij een brandwondeneenheid.
Uitstekend. Er zijn ook botbreuken in een arm en een been.
Brandwonden op het lichaam en op het gezicht en...
en wat schade aan de hoornvliezen.
Hij zal voor de komende twee weken niets kunnen zien.
Hopelijk korter, maar dan is hij hier al weg.
Ik breng u naar uw hut.
Het is Josefs hut. Toevallig het dichtst bij de ziekenboeg.
Sorry, heb nog geen tijd gehad het op te ruimen.
De man die mij inhuurde, had het over een continue geluid.
Lawaai.
Bijna alles is uitgezet.
Sinds het ongeluk... zijn we bezig alles stil te leggen.
We wachten op de gevolgen...
voor ons, voor het bedrijf.
Zullen we maar?
Ik heb hem net een pijnstiller gegeven.
De wonden aan het gezicht zijn het meest gevoelig.
Zoals ik zei, zal hij enige tijd blind zijn.
Zal ik het nodige in de koelkast zetten? - Ja, toe maar.
In feite, alles maar.
Vanwege het vocht. Het is ongelofelijk vochtig hier.
U heeft hier in een ziekenhuis gewerkt? - Nee.
Maakt dat uit? Botbreuk is botbreuk, idem met brandwonden. Hier en overal.
Ik hou het temperatuurverloop bij, dien medicijnen toe, help hem plassen, was hem...
Heb ik eerder gedaan bij mensen die er nog erger aan toe waren.
Als hij achteruit gaat moet ik het u zeker laten weten?
Ja, natuurlijk. Had ik moeten zeggen.
U kan mij bellen vanuit Dimitri's kantoor.
Eh... mijn vrouw is ook buitenlandse. Colombiaanse.
Ik bedoel... ik ben niet bevooroordeeld.
Ik zou niet willen dat u dat zou denken. Zo ben ik niet.
U niet, misschien...
maar ik wel.
U heeft 1 nieuw bericht.
Dag Josef. Ik ben het.
Ik lees weer in 'Brieven van een Portugese Vrouw'. Weet ik, best gek.
Maar door het lezen, is het alsof ik met je praat.
Dicht bij jou. En dicht bij jou voel ik me niet schuldig meer.
Elke nacht droom ik van jou.
Misschien omdat ik in bed luister naar wat je ingesproken hebt...
en hoor dat je het fijn vindt mij te missen.
Josef, ik hou van je. Zoals die Portugese non, meer nog.
Veel meer. Kom op, bel me.
Bel me. 'k Weet het niet makkelijk is. Maar...
Bel me, mijn lief, alsjeblieft? Oké? 'k Hou zo veel van jou.
Zo veel. Groetjes. Dag.
Sulitzer?
Sulitzer, 'k moet drinken. En ik moet pissen als een paard.
De dokter is vertrokken.
Ik ben de verpleegster.
Zuster? Ben ik...
Waar ben ik? Ben ik ergens naar toe gebracht?
Nee, u bent nog hier. Op het booreiland.
Ze brachten je hier om mij te verzorgen?
Shit. Dan maken ze zich zorgen.
Ik haal een urinaal voor U.
Heet je toevallig Cora?
Nee.
Hoe heet je?
Gezien je mijn pik vasthoudt en je me ziet pissen,
mogen we toch wel voornamen gebruiken. Misschien zelfs...
samen een nieuw leven beginnen. Trouwen, kinderen...
Waar kom je vandaan?
Ben je getrouwd?
Vriendje?
Vriendinnetje?
Ben een daghit of een nachthit?
Voorkeur voor besneden mannen of maakt het jou niet uit?
De laatste druppel, zoals mijn moeder altijd zei.
Ik had niet moeten vragen of je getrouwd bent, dat was cru.
Maar die over besneden mannen?
Ik ga hier niet weg totdat je een antwoord geeft.
Arm omhoog.
Leuk accent. Zweeds of Russisch?
Dat doet zeer. Jezus. - Over een paar uur, krijg je een pijnstiller.
Heb je honger?
Ben je blond? Durf ik op te wedden.
Je praat als een blondje.
Zoals boter, en kaneel.
Zoals die Deense koekjes in ronde blauwe, ronde blikken.
Hier is wat water.
Genoeg?
Weet je zeker dat je niet Cora heet? - Morgen verwissel ik je verband.
'k Heb overal jeuk.
Kennelijk leef ik nog.
Hoera!
Nog eens, arm omhoog.
Ik ga eten voor je halen. Daarna een pijnstiller.
Ga je me niet vertellen hoe je heet?
Cora.
Je mag mij Cora noemen.
En ik ben een brunette.
Hi.
Ik kom voor... - Hou je van Italiaans?
Hoop ik, want dat heb ik vanavond.
Sorry. Ik ben Simon, de kok. Jij moet Hanna zijn.
Weet ik van Victor. Hoe is 't met Josef?
Oké, Simon, Hanna, Victor, Josef. Vier namen in één zin.
Zoals hij nu is, gaat het. Ik kom voor zijn eten.
Goed.
Gnocchi, diavola en bief.
Met basilicum en roze peper.
Waar kom je vandaan? Ik zou iets uit je land kunnen maken.
Als je wilt.
Doe geen moeite. - Geen moeite.
Zoiets doe ik om niet gek te worden.
Ik kook elke dag iets anders...
en zet muziek op uit het land van het recept.
Ik moet iets doen. Deze plaats is...
Hoe uit te leggen? Pure verveling. Even kijken...
Zal ik het ijsje ook op het dienblad zetten?
't Is geen echte mascarpone. 't Is cream cheese met een toefje room.
Precies goed.
Kom je terug na 't eten? Er is genoeg eten.
Als je wilt, staat de gnocchi klaar. - Hangt van Josef af.
Ja, natuurlijk. Ik kan het ook naar je hut brengen.
Open.
Lekker.
Wat soort pasta is dit? - Weet ik niet. Open.
Hij zei iets als 'nokkies'.
Simon is een goeie kok. Weet niet waarom hij hier zijn tijd verdoet.
Wat is het toetje?
Wil je niet iets meer? Er komt nog bief.
Is het ijs? 'k ben gek op ijs.
Ja, kaas-ijs, of zoiets, zei hij. - Mascarpone, mijn favoriet.
Wat vind jij lekker, Cora?
Open.
Halleluja. Da's de eerste info dat je me geeft,
behalve dat je brunette bent, wat ik niet geloof.
Ga verder. Het windt mij op. Kip, en?
Rijst.
Witte rijst en appels.
Ja, ga verder.
Verder niks.
Verder niks?
Da's alles wat je eet. Kom nou.
Hou je niet van chocola?
Geen zwakte voor kokosnoot Bounties?
Zonnebloempitten?
Geroosterde pinda's?
Häagen Dazs gember en lychies ijs?
Kom op, Cora, vertel me. Spinazie lasagna?
Toe nou, Cora. Lams curry met rozijnen en dadels? Wat mankeert jou, Cora?
Waaronder heb jij je verstopt? - Nog wat?
Nee. geef me gewoon zo'n verdomde pijnstiller.
Kip, witte rijst en appels.
Je kwam niet eten, gisteravond.
'k Had geen honger.
Simon wilde je wat brengen maar ik zei dat jij...
mij voorkwam als iemand die alleen gelaten wilde worden.
Dank je.
Goed.
Ik wil ook alleen gelaten worden.
Daarom ben ik waarschijnlijk hier.
Zoals de rest.
De gans heet Lisa.
De man die omkwam in de brand bracht haar aan boord.
Waar kan ik mijn kleren wassen?
Hier is de... waspoeder.
Ja, en hier de... verzachter.
Is er nog iets? Je kan er Simon om vragen.
Hoeveel mensen werken hier? - Nu?
Simon. En Abdul, hoofd van de schoonmaakploeg. En...
Scott en Liam in de machinekamer.
Josef, jij... en ik.
De basketbalspeler? - Martin?
Hij's een oceanograaf. Hij's al een paar maanden hier.
Hij meet het aantal golven dat ons dagelijks raakt.
De kracht van de zee.
En is het aantal golven belangrijk? - Weet ik niet.
Ik weet niet echt voor wie hij werkt, maar 't is belangrijk voor hem.
Maar...
hij praat niet veel met ons.
Ook iemand die alleen gelaten wil worden.
Wij zijn dus niet de enigen.
God maakt hen zo.
Cora, ben je een non?
Je bent een non, toch?
Dat verklaart alles.
Jij bent Cora, Kleine Zuster van de Kip en de Rijst.
Cora, Kleine Zuster van de hulpelozen.
Gezegend zijn de gewonden... gezegend zijn de aan bed...
Wat voor brunette ben je?
L'Oreal?
Henna?
De echte kleur. Rood?
Nee, je bent geen non. Een non zou met me praten.
Met hun vriendelijk inslag en...
en hun manier van boven alles staan waar ze niets van af weten.
Ik lig onder jouw sexy latex handen, Cora.
En...
je geur.
Jij houdt niet van Eau de Colognes, gebruikt ze niet.
Ik hou ook niet van parfums. Stomme parfum. Klote parfum.
Jij hebt een... schone geur.
Zoals zoete amandelzeep.
Daarom hield ik je misschien voor een non.
Waarom noem je me Cora?
O... O, jij laat niets los en...
Helemaal niets, alleen absurde leugens. Kip, rijst, appels.
Nu moet ik jou mijn geheimen vertellen? Sorry, maar zo werkt het niet.
Vertel me eerst iets...
over jezelf en dan vertel ik je over Cora.
Ik ben doof.
Ik draag een gehoorapparaat. Als ik niet naar iets wil luisteren, zet ik het af...
en dan hoor ik bijna niets.
Ben je zo geboren?
Nee.
Mag ik je vragen hoe het gebeurde? - Nee, dat mag je niet.
Er is een verhaal dat ik onlangs las.
't Gaat over een jonge, aantrekkelijke verpleegster. Cora.
En een 15-jarige jongen...
Z'n blindedarm moest er uit.
Hij schaamde zich hevig dat ze hem moest wassen, en...
scheren, en op de ondersteek helpen.
Wanneer ze de kamer was, kon hij niet praten.
Ze nam hem niet serieus , vond hem een kind. Behandelde hem als een baby.
Er ontstonden complicaties. Infectie, hoge temperatuur...
De jongen...
verslechterde snel.
Hij was stervende en Cora...
ging naast z'n bed zitten.
praatte met hem en zong voor hem en, verdomme...
hij is aan het doodgaan en zij komt heel dicht bij hem en zegt,
'Ga niet weg van me, ga niet weg van me, ga niet weg van me.'
'Ga niet weg.'
En de jongen gaat dood.
Met haar naam, Cora, op z'n lippen.
En ze beseft dat ze van hem houdt.
Wat is dat?
Een golfmeter.
Weet je hoeveel golven dit eiland doorstaan heeft sinds de bouw?
Vijf miljoen?
Goed van je. 25.
Zo, en dat zonder machine.
't Was maar een gok.
Het meet ook de watertemperatuur.
Sinds het boren gestopt is, is het 10 graden gedaald.
Hele kolonies mosselen aan de poten, zijn verloren gegaan.
Tropische mosselen meegebracht door een zeestroming die ik nog niet ken. Kijk.
Als we niet wisten hoeveel golven dit ding kan doorstaan, zou het niet blijven staan.
Zou dat een groot verlies zijn?
Simon, verdomme, wat is dit voor rotzooi?
't Lijkt verdomme wel alsof we scheerzeep vreten.
Liam, is dit echt eten? Wat voor troep is dit?
Ik haat kaas.
Hoe vaak moet ik het zeggen? Ik haat kaas.
Zo worden we nog een stel muizen. - 't Kon een snufje nootmuskaat gebruiken.
Eerder minder, Simon. Je weet het niet te doseren.
Kop op.
Maak gewone hamburgers met ui. Is dat zo moeilijk, Simon?
Gewoon een ui schillen en bakken. Hetzelfde met de burger.
En dan Deep Purpel er op. Kon niet makkelijker.
Of karbo's. Of een biefstuk!
Mijn hart breekt, maar de Deep Purple is op. - De Kinks, dan?
Of zoiets. - Def Leppard.
Def Leppard? Da's een band.
Stop je kokkels in je mosselen, Martin.
Iets om bij mee te zingen. - Klote salades...
Dit is het lekkerste wat ik ooit van mijn leven gegeten heb.
Zou je dit elke dag willen doen? - Ja, als je wilt.
Je weet dat het belangrijk is er goed uit te zien.
Je weet maar nooit wie hier op bezoek komt.
Koningin van Engeland. Santa Claus.
'k Heb hoofdpijn. - Komt door de koorts.
Je koorts is vandaag toegenomen.
Jouw schuld. Sorry.
'k Zeg niks meer. 'k Zal je vandaag niet lastig vallen met geouwehoer.
Nee? Da's jammer. 'k Begon het net leuk te vinden.
Ik verbeeld me dat jij 15 bent.
Ik ben precies 3 keer 15. En jij?
'k Droomde over je, Cora. Een paar keer.
Geen zorg. Niet erotisch. - Jammer.
Dank je.
Maak me niet aan 't lachen. Doet zeer. Waar droom jij over, Cora?
Weet je, in Japan hebben ze een soort...
cybernetisch kussen ontworpen om je dromen te programmeren.
Je tikt in waarover je wilt dromen.
Wat je ook maar wilt. Stel, dat je wilt dromen over...
Sean Connery in Hooglander kledij...
en wel op de Noordpool, zodat ik me onder zijn kilt kan verstoppen.
En... wat ook maar, gebeurt het.
En die nacht droom je dat je op de Noordpool bent, onder zijn kilt.
Waarover wil jij dromen, Cora?
Over mij?
Zonder kilt.
Zonder ook maar iets.
Tropisch eiland.
In een enorme hangmat.
Ruimte voor twee. Luister je nog?
Ja.
Lichamen tegen elkaar aan.
Heerlijke interactie.
Waar... niets anders er toe doet.
Alleen jij en ik, Cora.
Alleen jij en...
Kijk je naar me, Cora? - Nee.
Weet je 't zeker?
Ik dacht van wel.
Je begin nu weer te liegen.
Betekent dat je me wel mag.
Ik lees weer in 'Brieven van een Portugese Vrouw'. Weet ik, best gek.
Maar door het lezen, is het alsof ik met je praat.
Mag ik?
Zo, Ducasse in persoon.
Wow!
Wat? Zie ik er zó goed uit?
Beter dan ooit. Een verbetering.
Je doet me denken aan 'Coyote' nadat hij een ton aambeelden op zijn kop kreeg.
Echt waar, je houdt het midden tussen Coyote en Mr.Magoo.
Je bent zelf een knappe vent, nu ik blind ben.
Dank je.
Wat heb je me gebracht? Mond open.
Aha, daar gaan we.
Heb ik je ooit verteld dat ik van je hou? - Ja, alleen maar voor de seks.
Kom op, nog één.
Heeft ze je gevraagd te komen? - Wie?
Simon. - Nee. Ik wilde.
Heeft ze niks tegen je gezegd? - Je weet dat ze niet veel praat.
Hoe ziet ze er uit?
Is ze mooi? - Loop naar de pomp.
Gevoelig! Jij kickt op haar.
Jij kickt op haar, niet waar?
Ik overweeg een dag aan Ethiopisch eten te besteden.
Gedroogd vlees en overgaar... - Waar heb je 't over?
Hou je bek.
Je verandert van onderwerp.
Geeft niet. - Josef, je verveelt me.
Nog iets eten? - 't Geeft niet dat je haar mag.
Je bent hier al een maand.
'k Weet zeker dat ze geen man of vriend heeft. Cool.
Natuurlijk. Een niet-gebonden vrouw zou je niet interesseren.
Donder op.
'k Heb nog een fruitsalade of...
Gewoon weggaan. Verdwijn.
Hé, Hanna, Hanna.
Wil je een foto van mijn gezin zien? - Goed.
Dat is mijn vrouw Shirley. Tom.
Anna, en Amy.
Volgende maand wordt ze twee.
Een mooi meisje.
Kinderen zijn heerlijk, vind je niet?
Ja.
Scott heeft twee dochters. - Twee?
Het leven is vreemd.
Ja.
Ja, heel vreemd.
Ik hou van je... Josef, ik hou van je.
Zoals die Portugese vrouw, meer zelfs.
Veel meer. Kom op, bel me.
Bel me. Ik weet dat het niet makkelijk is.
't Is goed. Ik slaap niet.
Ik lag op je te wachten.
Martin liet me zien...
Ik wil niks horen over iets buiten deze hut.
Vertel me dan iets... over jezelf.
Kun je een geheim bewaren? - Ja.
Ben je er zeker van? - Ja.
Goed.
'k Vertel het, maar leun naar me toe. Ik moet het in je oor fluisteren.
Eén...
Dichterbij, dan vertel ik je.
Dichterbij.
Heb je contact? - Ja.
Ik kan niet zwemmen.
Au!
Stom, hè?
Da's genoeg nou. Zo grappig is het niet.
't Is gewoon dat... met...
Met... mijn werk hier, komt het vreemd over. Wat... Au!
Mensen staan niet in de rij om van het platform af te springen.
't Is geen zwemparadijs, nog niet.
Ik had het nooit zo op water.
Toen ik kind was, was er een televisieserie.
Je hebt er waarschijnlijk nooit van gehoord. 't Ging over een duikboot.
Het heette 'Reis naar Bodem van de Zee'.
Er waren altijd die...
De onderzeeër maakte telkens dat harde geluid. Zo...
Kan het niet goed nadoen. Zoets als...
De serie fascineerde mij, ik...
Ik had nachtmerries dat zeemonsters mij achterna zaten.
Mijn ouders de zomervacantie aan zee door te brengen.
Voor een poosje ging alles goed.
Mijn ouders mochten niet weten dat ik altijd uit de buurt van water bleef.
Ik was als de dood. 'k Ging niet eens naar de vloedlijn.
'k Stak niet eens mijn teen in het water omdat ik wist...
dat die monsters daar op me wachtten.
'k Hield me bezig met het bouwen van zandkastelen.
Maar op een dag,
huurde mijn vader zo'n waterfiets en...
werd ontzettend kwaad omdat ik niet mee wilde...
omdat ik zandkastelen moest bouwen.
Hij ging uit z'n dak, pakte me op en zette me op dat ding.
Hij begon te trappen als een gek.
Bij zoveel misbaar,
begon ik te trillen en snotteren. En hij zei:
'Dit heeft me geld gekost en we gaan ons vermaken of je 't leuk vindt of niet.'
Voor je 't wist, waren we een eind uit de kust.
Hij stopte met trappen,
stond op en zei zoiets als...
'k Ben vergeten wat hij zei.
Hij pakt me op...
en gooit mij in het water.
Ik begin naar de bodem te zinken.
Ik zakte dieper, en dieper, dieper naar beneden.
En daar, Cora, ik zweer je,
daar was een groot, zwart, gelei-achtig... iets.
Het had grote bolle ogen en...
tentakels.
En het zag mij.
Kwam achter mij aan.
Dat was het laatste wat in mij herinner.
Ik kwam bij in een ziekenhuisbed.
En weet je wat?
Mijn vader, toen hij mij in het water smeet,
kon ook al niet zwemmen.
Dr. Sulitzer? Ja...
We hebben niet zo veel te doen nu, dus... Nee, prima. 't Is goed. We wachten af.
Hanna, de verpleegster hier wil met u praten .
Oké.
Hallo.
Ja, nee... Hij is stabiel, maar hij is...
Het probleem is, er is geen vooruitgang dus...
Hij heeft nog steeds hoge koorts. 't Komt in golven.
Ik denk hij van het booreiland af moet.
Nee, direct.
Overmorgen?
U neemt contact op met...
Oké. Tot ziens.
Ik denk dat Sulitzer aan het solliciteren is.
U dan niet?
Het bedrijf kan mij overplaatsen. Misschien in...
Chili, of Cuba. Wie weet?
Intussen blijf ik hier. Zo lang als ze willen.
Ik word onrustig aan wal. Ik wordt...
duizelig. - Het ongeluk?
Hoe gebeurde het? - Wil je het echt weten?
Ze waren aan het boren in een bodem die is als...
gatenkaas. Zwitserse kaas.
Er zitten gasbellen daar.
En we raakten er een. 't Was niet de eerste keer.
Kon dat vermeden worden? - Nee, nee.
Ja, misschien, als we lang geleden het boren opgegeven hadden.
Maar wat de verongelukte man betreft, dat was geen ongeluk.
Hij wilde dood. Hij wierp zichzelf in de vlammen.
Sorry.
Dus... en...
Josef trachtte hem te redden, maar...
Het gebeurde allemaal zo snel.
We zagen hoe hij de vlammen trotseerde.
We hebben het bedrijf niet alles verteld. We zeiden dat het een ongeluk was.
De man liet een vrouw en twee kinderen na.
Moeten ze de waarheid weten?
Beter dat ze het als een ongeluk zien. Dan is er tenminste een uitkering.
En...
uiteindelijk...
is alles een ongeluk.
Hij spreekt nooit over hem. - O, nee?
Tja...
Hanna? - Ja.
Wat? - Niets.
Ja?
Niks. - Wat?
Nee, niks.
Zeg het maar.
Niets. - Simon?
Wat?
Niets.
Nee, wat?
Wat?
Hanna?
- Ja.
Kijk eens.
Onthoud dat je geen 15-jarige bent.
Bodalo. - Wat?
Wat denk je dat ik zei?
Idioot? Eikel? Een beetje van beiden?
Min of meer, ja.
Welke taal? - Maakt het wat uit?
Daar gaan we weer. Wordt je het niet zat de mysterieuze vrouw uit te hangen?
Nog meer soep?
Kom nou, 'k heb je mijn geheimpjes verteld.
Vertel me iets. Nee, 'k heb genoeg soep gehad.
Wat vond je van 'Brieven van een Portugese Vrouw'?
Ik dacht dat je niet van boeken hield, alleen maar van kip en rijst.
Ik heb wel gelezen.
Ja, maar ik kan me het niet goed herinneren.
Las het eeuwen geleden. 't Is een dun boekje.
Ik lees alleen maar dunne boeken. Geen geduld voor dikke.
'k Heb iemand dat boek ooit eens cadeau gegeven.
Een vrouw.
Had het niet moeten doen. - Waarom niet?
Omdat ze getrouwd was.
Haar man hield van haar...
en zij van hem.
En ik hield van haar.
Er zijn dingen die je nooit moet doen.
Zoals wat?
Je moet nooit...
een boek geven aan iemand te veel te veel alleen is.
Je moet nooit verliefd worden op de vrouw van je beste vriend.
Bovenal, hem nooit vertellen.
Je moet medeleven niet uitdagen. 't Is het laatste dat ik in je op wil roepen.
Cora? - Ja.
Hoe kun je leven met wat gebeurd is?
De gevolgen ervan .
Hoe kun je leven met de doden?
'k Weet het niet. Maar je moet wel verder gaan, denk ik.
Iedereen probeert voor de toekomst te leven, hoe dan ook.
Of niet.
Sommigen halen het niet.
Er komt een helikopter om je op te halen. Morgen, of overmorgen.
Ga je met mij mee? Ja toch?
Kom je mijn hand vast houden? Mij helpen met mijzelf te leven?
'k Heb eerder liefde verloren
Werd kwaad en deed de deur dicht
Maar jij zei door te gaan
Mijn keuze viel op jou
We hebben zoveel plezier
Jij was zo aardig voor mij
Ik raak bijna buiten zinnen
Jij maakt mij zo gelukkig
'k Ben zo blij dat jij in mijn leven kwam
Anderen waren niet trouw
Maar met mijn liefde voor jou
Wil ik mijn leven doorgaan met jou
Jij kwam en ik was verkocht
Jij raakte mij in hart en ziel
Jij bent het levende bewijs
Dat liefde is waar het om gaat.
Jij maakt mij zo gelukkig
'k Ben zo blij dat jij in mijn leven kwam
Vond je de show niet leuk?
'k Heb het eerder gezien.
Voor wie werk je, Martin?
Het bedrijf.
En het bedrijf betaalt je om mosselen te controleren?
Het bedrijf betaalt me om het golfeffect te meten, zoals ik eerder zei.
De mosselen zijn mijn zaak.
Soms vergeet ik dat we op zee zijn. - Nee, we zijn niet in 't niks.
We zitten tot onze nek in water.
Weet je wat het probleem is?
Men denkt dat het om olie gaat.
Maar da's niet waar. Olie is geen probleem. 't Is het water dat er meekomt.
Voor miljoenen jaren lag het naast de olie, gevangen op de zeebodem.
Wanneer we het scheiden van de olie en teruggooien in de zee, is het bedorven.
Het verpest alles wat het aanraakt. Weet je wat er met de vis gebeurt?
Contact met dit water verandert hun hormonen.
Het kuit wordt te laat geschoten. De eitjes komen in koude zeestromen en komen niet uit.
Dit eiland gaat toch weg. - Ik hoop van niet.
Waarom niet?
Het kan nog nuttig zijn.
Met behulp van de boormachines kan het water schoongemaakt worden.
En wat gebeurt er als niemand naar je luistert?
Dan blijf ik de golven meten.
En mosselen verzamelen.
Ik blijf geloven dat er iets gedaan kan worden.
Ik ben jaloers op jou, Martin.
Echt waar. Ik wist niet dat er nog mensen waren zoals jij.
Ik wens je veel geluk.
Hoe was je nacht? - De nacht?
'k Weet niet. Klote.
Hoe laat is het? - Twaalf. Heb je honger?
Nee.
Tijdens mijn opleiding in Dubrovnik,
zag ik er tegenop, patiënten te wassen.
Ik voelde...
Ik voelde me niet op m'n gemak.
Ik dacht zij zich ook zo voelden.
Maar...
toen besefte ik dat... mensen graag schoon zijn.
Geeft niet hoe je het doet of...
wie het doet. Ze vinden het fijn onder jouw handen te zijn,
fijn om zich aan jou toe te vertrouwen.
Alsof ze zeggen, 'Het is maar een lichaam.
Je zal nooit weten wat ik denk...
of wie ik ben.'
Ik had een...
vriendin, studiegenoot.
We konden goed met elkaar opschieten.
Zij was zo... Ze was zo levenslustig.
Ik was nooit levenslustig.
Ik was trots haar vriendin te zijn.
We lazen dezelfde boeken en gingen laat naar bed...
omdat we erover bleven praten. Boeken waren realistischer dan...
realistischer dan wat dan ook.
We woonden samen tijdens de oorlog en...
Wij waren 20 toen ze de opleiding sloten.
En we besloten terug te gaan naar het stadje waar we vandaan kwamen.
We konden onze families niet bereiken. Ze zeiden dat daar vreselijke dingen gebeurden.
Maar niemand geloofde dat echt. Ik bedoel...
men overdrijft altijd. 't Kon niet waar zijn. Ik bedoel, oorlog...
gebeurt altijd ergens anders.
We leenden een auto, zijn kon rijden, en wij...
wij gingen op weg.
Niets gebeurde tijdens de reis. We zagen...
branden in de verte en... dode honden.
Niets.
Veel dode honden.
We luisterden naar een cassette met Italiaanse discomuziek.
En we lachten.
We lachten veel tijdens die reis.
Herinner jij je het lied 'La Dolce Vita'?
Zo stom. Het was...
alsof we een 'dolste vista' leefden.
We hadden gelijk...
het was een 'Dolce Vita',
een droom.
We werden 2 km van het stadje aangehouden.
Ze brachten ons naar een hotel.
We dachten dat ze alleen maar de auto wilden stelen.
We zaten erover in hoe dat uit te leggen aan de eigenaar.
Behoorlijk stom, niet waar?
Je hele leven staat op het punt...
te veranderen...
en jij zit in over een oude Fiat Turbo.
De soldaten waren de onze.
Ze waren soldaat, spraken als ik, spraken mijn eigen taal.
Sommigen waren nog maar 18.
Ik herinner me de dag dat de U.N. troepen kwamen en...
we dachten dat ze ons uit die hel zouden halen.
Nee dus.
Stemmen als die van jou, Josef.
Ze spraken als jij.
'k Herinner me dat één van hen...
zich alsmaar excuseerde. Hij excuseerde zich...
met een glimlach.
Als jij je zou voorstellen dat zij...
jou herhaaldelijk zouden verkrachten, en in je oor fluisteren, alleen voor jou,
Sorry, hoor. 't Spijt me.
Vergeef me.
We waren met 15 vrouwen.
Soms meer. We wisten dat bij een voedseltekort, ze een paar zouden doden.
Een vrouw moest haar dochter doden.
Ze gaven haar een geweer en legden haar vinger om de haan.
Ze staken de loop in de vagina van het meisje en dwongen haar te schieten.
Ze zeiden zoiets als, je zult dus geen grootmoeder worden.
Zoiets.
De vrouw stierf kort daarna, van verdriet.
Vóór de nieuwe zonsopgang, stierf zij van verdriet.
Weet je wat ze deden met diegenen die durfde gillen?
Ze zeiden...
'We zullen jullie reden geven om te gillen.'
En met een mes brachten ze honderden wonden aan, over het hele lichaam.
En smeerden er zout en naaiden de diepste wonden dicht met grove naalden.
Dat deden ze met mijn vriendin.
En ik kon...
ik mocht haar wonden niet verzorgen, dus...
bloedde ze langzaam dood.
Het ging zo... het duurde zo lang.
En het bloed stroomde langs haar armen en benen.
Ik bad om een snelle dood.
Ik telde haar gillen.
Het kreunen. Ik mat... Ik mat de pijn.
En ik dacht... 'Meer kan ze niet hebben.'
'Nu gaat ze dood.'
'Nu, alsjeblieft'.
'De volgende minuut.'
Hoe heette ze?
Je vriendin?
Hoe heette ze?
Hanna.
Hanna?
Hanna!
Josef.
Je tas. - Die is niet van mij.
Toch wel.
Gaat u mee?
Goede reis gehad? Neem een zetel. - Ja, dank u.
Uw eerste keer in Kopenhagen? - Ja. Een mooie stad.
En fijn.
Waar hebt u mij voor nodig?
Daar heb ik de hele reis hierheen over nagedacht.
Ik weet het niet precies.
Zoals ik over de telefoon zei, ik ontmoette Hanna toen ze mij verpleegde.
Ik heb haar nooit... kunnen zien.
Wilt u een foto van haar om te zien of ze zo mooi is als haar stem?
Nee. - Nee.
U zou niet helemaal hier gekomen zijn alleen maar om een foto.
Ik ben 2 jaar lang Hanna's begeleider geweest.
Sinds die tijd belt ze me, af en toe.
Ze praat niet, zegt niets, maar ik weet dat zij het is, dat ze nog leeft.
Waarom zegt ze niets? - Dat is tussen Hanna en mij.
Ze... Ze heeft me iets verteld.
Wat er gebeurde... in het hotel.
Dan heeft ze u vertrouwd. - Maar ik weet...
vraag me niet hoe of waarom, maar ik weet...
dat ze iets achterhield. En was veel...
dat ze me niet verteld heeft. Ik wil het weten.
En u wilt dat ik u vertel. Heeft u uw portie gruwelijkheden niet gehad?
Wat wilt u?
Wat wilt u echt? Heeft u de krant tijdens die 10 oorlogsjaren niet gelezen?
Wat? Ik weet niet.
Ik denk, dat ik...
de rest van mijn leven met haar wil doorbrengen.
O, de rest van uw leven.
Hoe romantisch.
De rest van uw leven met een vluchteling van een oorlog die iedereen vergeten is?
Met een vrouw die u nooit gezien heeft?
Met een vrouw waarvan u alleen weet dat ze doorstaan heeft...
wat wij niet aan zouden kunnen?
Heeft u ooit bedacht, dat wat Hanna nodig heeft, is alleen gelaten te worden?
Ja. Ja, daar heb ik over nagedacht.
Maar... Ik weet dat ze me nodig heeft.
En ik haar.
Ik weet het.
Komt u even mee.
Dit is Hanna Amiran.
Hier is alles wat u wilt weten.
Maar ook als u zich echt voelt zoals u zegt,
Hebt u daarmee het recht om deze band te zien?
Zonder haar toestemming?
Weet u hoeveel Hanna's er hier zijn?
Weet u, hoeveel bloed? Hoeveel doden?
Weet u van de haat te zien en te horen op deze band?
Weet u waarom we dit opnemen? - Nee, waarom?
Vóór de holocaust riep Adolf Hitler zijn handlangers samen...
en om hen te overtuigen dat hij ongestraft zijn plannen uit kon voeren,
vroeg hij hen, 'Wie herinnert zich de uitroeiing van de Armeniërs?'
Dat zei hij.
Dertig jaar later...
Tien jaar na dato...
wie herinnert zich dan nog de Balkan?
De overlevenden.
zij die door een kronkel van het lot in staat waren het te vertellen.
Als ze het aankunnen.
Zij die zich schamen...
het overleefd te hebben.
Zoals Hanna.
Dat is de ironie, als je het zo mag noemen.
De schaamte voor het overleven.
En die schaamte,
die groter is dan de pijn, groter dan wat ook maar,
kan eeuwigdurend zijn.
Ik geloof dat ik ergens een foto van Hanna heb.
Hanna.
Ik wist dat je blond was.
Ik kwam je rugzak terugbrengen.
Dank je.
Dat heb je dus gedaan, dus kun weer gaan.
Ik heb een stuk zeep gehouden. Hoop dat het mag.
Ik heb genoeg over.
Je heb een stoer lidteken.
Ja. Ze zeiden dat het nog verder wegtrekt.
Ze zeiden ook dat mijn verpleegster goed werk had gedaan.
Fijn.
Het booreiland is buiten werking gesteld.
Waar gaat iedereen heen? - Ze boden ons werk in Chili aan.
Simon blijft aan wal en hoopt een restaurant te beginnen.
Chili? - Ik heb nog niet besloten.
Ik denk er nog over na.
Goed.
Ik dacht... jij en ik...
misschien kunnen we ergens naar toe, samen.
Eén dezer dagen. Vandaag.
Nu.
Ga met me mee, Hanna.
Nee, ik...
Ik denk niet dat het kan. Waarom niet?
Omdat ik denk dat als we samen ergens naar toe gaan,
ik bang ben dat op een dag,
misschien niet vandaag...
of morgen, maar op een dag,
ik opeens zo begin te huilen dat niets en niemand mij stoppen kan.
En de tranen zullen de kamer vullen. Ik zal niet meer kunnen ademen...
en ik zal je met mij mee trekken en zullen we allebei verdrinken.
Ik zal leren zwemmen.
Ik zweer het je.
Ik zal leren zwemmen.
Lang geleden ging ik weg.
Alleen soms, 's zondagsmorgens, wanneer hij kranten en brood koopt...
en ze de kinderen hoort bij de buren, waar ze aan 't spelen zijn.
Ja, ja ze heeft twee kinderen nu.
Mijn broers.
Deze koude en zonnige wintermorgens wanneer ze alleen in huis is.
Wanneer ze vreemd, kwetsbaar en leeg voelt.
En ze even niet weet dat alles een droom is geweest.
Dan ga ik terug naar haar en ze knuffelt me en strijkt over mijn haar.
En niets, helemaal niet wat gebeurde zal ooit tussen ons komen.
Maar ik hoor de kinderen terugkomen. Ik ga weg.
Ik ben ver weg nu.
Misschien kom ik nooit meer terug.